*NIEUW* GEDICHTEN van LAMMERT

De zanger en spreekbuis van "Umberto" onderworpen aan een vraaggesprek met de webmaster (JP), juli 2002.

JP: Hoe is het eigenlijk me je anno 2002, je bent inmiddels veertig jaar geworden niet ?

LV: Ik ben inderdaad veertig geworden en op zich gaathet wel goed met me, maar m'n lichaam laat me wat in de steek. Afgelopen juni is een adenoom uit m'n schilklier verwijderd en momenteel is men aan het onderzoeken of er meer zijn. Ik ben vooral erg moe van dit gedoe.

JP: Je woont nu in Deventer. Je bent eigenlijk bekend geworden als die beer uit Sneek. Hoe kwam je in Deventer beland en ga je nog wel eens terug naar Friesland?

LV: De moeder van mijn kinderen woonde in Deventer. Ik was de benauwde sfeer van Sneek enigzins zat, Umberto was uitelkaar en toen ze zwanger raakte was de keuze snel gemaakt. Ik ga nog regelmatig terug, want er woont nog veel familie en er wonen nog veel vrienden.

JP: Speelde je vòòr Umberto al in eerdere bands?

LV: Euh. Spelen? is misschien het goede woord. Jan Folmer en ik maakten vooral herrie op de zolder van moeke Folmer. We scheurden met de poepbruine Opel manta van Jan door Sneek terwijl Killing Joke uit de speakers knalde. In eerste instantie leidde dat tot weinig. Maar soms deed Tjeerd, de broer van Jan, mee en die speelde in The Visitor en bracht wat lijn in de zaak. Later deed ook Peter Moed vaak mee (hij werd de eerste gitarist van Umberto) en gingen ons Blacklung & Yellowliver noemen. Jan en ik hebben onder die naam nog een cassette opgenomen onder invloed van Virgin Prunes, Five or Six en vooral van veel bier. Ik kreeg een vriendin, Robijn en die had een saxofoon. Met Peter Moed op drums en Robijn op sax, Jan en ik op gitaar en ik zang hebben we 1 keer opgetreden in het Bolwerk. een soort pre-Umberto als het ware. Het zal wel vreselijk zijn geweest.....

JP: In de jaren tachtig/negentig was er sprake van een zogenaamde 'Friese Bries'. Was er echt een band met de andere Friese bands en zie je ze heden ten dage nog wel eens?

LV: Ja, ik denk het wel. Onder invloed van punk en new wave kon iedereen een bandje beginnen. Het was een hele creatieve periode waar al die bands uit voort kwamen. En we hadden op verschillende vlakken bindingen. In de eerste plaats familie en vrienden. Robijn haar broer speelde in een punkband met de leden van het latere Dockumer Lockaeltje. Jan z'n broer in The Visitor en Bertus drumde ook In The Visitor. Er waren de platenlabels Sound&Vision en Top Hole die aanvankelijk vooraal Friese bands uitbrachten. We deelden dezelfde oefenruimtes, speelden samen in dezelfde plaatsen. En wat ons vooral bond, denk ik, dat men in het westen tegen ons aan keek als een stel achterlijke boertjes. En daar hadden we allemaal, hoe de persoonlijke verhoudingen ook lagen, schijt aan. En schijt hebben aan de ene groep verschaft de andere groep een identiteit. Mensen als Jan Folmer en Peter Sijbenga (Dockumer Lockaeltje) zie ik nog regelmatig. Zij zijn nog steeds koppig met hun eigen dingen bezig en ik moet zeggen dat ze ook steeds beter worden. Jan Folmer is altijd enorm onderschat als componist, maar ik heb werk van hem gehoord waar ik kippevel van krijg. Maar het past nog steeds in geen enkele trend.

Een jonge Lammert en Robijn

JP: Umberto en Spasmodique hadden wel degelijk een nauwe band. Waar kwam die vandaan?

LV: Waarschijnlijk omdat we beiden uit de blues en gospel-geschiedenis putten, daarom leek het stemgeluid van Mark en mij ook veel op elkaar; we waren beide gek van Howlin' Wolf en Captain Beefheart. Bovendien werden we beide tot vervelends toe vergeleken met Nick Cave. Nou, fuck Nick Cave; die was alleen belangrijk toen hij nog zanger van Birthday Party was, dat was tenminste echt, daarna werd het allemaal een pose vol junkieverdriet.

JP: Onder de noemer 'The Howling' toerden Umberto met Spasmodique. Leuke' herinnering? LV: The Howling was uniek! Negen muzikanten die hun ego's aan de kant zetten en gewoon plezier hadden in het gezamelijk muziek maken. Het publiek vond het leuk, wij vonden het leuk. Een herinnering met een gouden randje!

JP: Je zingt ook mee op een nummer van de nieuwe CD van Spasmodique, nl. het nummer 'Dead Babies'. Was je niet verbaasd dat Mark je belde?

LV: Na elkaar jaren niet gezien te hebben spraken we elkaar bij een optreden in het Burgerweeshuis in Deventer. Het klikte direkt weer. Dezelfde foute grappen als vroeger. We gingen gewoon verder alsof we gister opgehouden waren. Hij vroeg me toen al of ik er over na wilde denken om een nummer mee te zingen en dat wilde ik wel.

JP: Je staat inmiddels ook bekend als een kunstenaar en pop-recensent. Wat doe je zo al tegenwoordig?

LV: Ik ben aan het werk aan een bundel met verzameld werk. Gedichten en misschien proza. Ik heb in de loop van de jaren heel veel geschreven, maar papier is zo genadeloos; als je onzin schrijft en publiceert blijft dat bestaan, dus ben ik erg kritisch op mezelf. Dus gaat het langzaam. Ik heb ook erg last van faalangst.

JP: Maak je tegenwoordig nog muziek en zo ja met wie?

LV: Ik heb een projekt met Peter Sijbenga, met hem heb ik in de loop der jaren vaker gewerkt en met veel plezier. Vorig jaar heeft hij Romte en Stream uitgebracht en op Stream zing ik mee. Ons nieuwe projekt heet Klaei en ik schrijf nu ook in het Fries en Gronings, maar we doen dit meer als goede vrienden die enorm plezier hebben en zijn echt niet van plan de wereld te gaan veroveren. Dus wie weet hoor je er nooit meer iets van. Er komt trouwens geen gitaar aan te pas!

(Redactie: Lammert speelt nu in BADUHENNA)

JP: Heb je nog contact met jongens van Umberto?

LV: Jan Folmer spreek ik dus nog regelmatig, hij is nog steeds een goede vriend. Robin van Velzen heb ik laatst mee gemaild en Robijn was nog op mijn verjaardagsfeest. Haar spreek ik misschien een keer per jaar.

JP: Wat vind je van de muziek van tegenwoordig en waar luister je zelf al zo naar?

LV: Het laatste wat ik gekocht heb is een verzamel Cd van Johnny Cash en de John Peel Sessies van Napalm Death.
Sommige muziek vind ik leuk. Rammstein vind ik erg vermakelijk, die lui belazeren de hele wereld en spelen ook nog eens heel erg goed. Maar dance en techno kan ik niets mee. Wat dat betreft ben ik een ouwe lul. Club Diana vind ik goed. En The Shavers uit Alkmaar. Daar zingt m'n broer Johannes bij, dus ik ben niet zo objectief......

JP: Nu wordt Umberto middels een item aan de Spasmodique toegevoegd. Wat vind je daar nou van ..........wat vind je überhaupt van Internet?

LV: Ik vind dit wel leuk. Het is erkenning voor iets wat we ooit gedaan hebben. Maar het is ook een beetje vergane glorie, maar ik kan niet ontkennen dat het mijn ego enorm streelt. Ik vind Internet een mooi medium. Informatie uit de hele wereld binnen handbereik en het trekt mensen bij de televisie weg. En als ze dan willen communiceren, zullen ze moeten typen en dus taal gebruiken. Wie zei dat schrift een uitstervend medium is? Er is hoop, broeders, er is hoop!

JP: Nog wat vergeten..............

LV: Goed je kont vegen na de boodschap, dat is de boodschap!