De drummer en mede-componist van "Umberto", Bertus de Blaauw, is niet zo maar iemand...... Naast "Umberto" speelde hij ook in "The Visitor". Tegenwoordig doet hij het met "Cooper" en maakt hij deel uit van het Haagse rariteitenkabinet "The Wishing Well". De laatste 10 jaar geniet Bertus echter vooral bekendheid als een van de mensen achter Lowlands. Bertus in een (schriftelijk) vraaggesprek met de webmaster (JP), september 2002.

JP: Hoe is het met Bertus, druk druk druk..........

BdB: Met mij is alles prima. Ik het een erg leuke, maar drukke, baan bij mojo concerts in Delft. Ik ben vader van twee kinderen en speel nog steeds in Cooper.

JP: Waar resideer je momenteel?

BdB: Ik woon sinds 1990 in Den Haag.

JP: Je drumde zowel in The Visitor als in Umberto....hoe kwam je in beide bands terecht en hoe wist je dit te combineren? Qua tijd en beleving!

BdB: Toen ik zestien was vond ik dat ik klaar was om als drummer in een bandje te spelen. Ik heb toen een advertentie opgehangen in een muziekwinkel in Sneek. Enige tijd later kreeg ik een telefoontje van een zekere Ernst Langhout. Hij zocht een drummer voor een nieuw op te richten band. Mijn moeder kreeg bijna een hartverzakking toen twee dagen later een aftandse amerikaanse slee kwam voorgereden met daarin twee ongeschoren mannen met lang haar ( Ernst en de toenmalige gitarist) die mij kwamen ophalen voor de eerste repetitie. Het spelen in deze band ging geweldig. Dit werd de eerste line up van Nighttime Visitor.

Nighttime Visitor (Bertus tweede van links)

Lammert en Jan Folmer werd gevraagd het voorprogramma van Claw Boys Claw te verzorgen in het Bolwerk in Sneek. Ze zeiden ja, maar hadden nog niet een band. Dat hebben ze toen snel bijelkaar geharkt en zo werd ik drummer bij Umberto di Bosso. Eigenlijk was het bedoeld als een eenmalig optreden maar het was zo'n succes dat we besloten door te gaan.

Ik speelde al jaren in The Visitor toen we met Umberto begonnen. Bij Umberto was de muzikale benadering totaal afwijkend was de manier waarop we bij The Visitor werkten. Umberto was in het begin vooral 'hakken en zagen' zonder duidelijke structuur. The Visitor was veel gelaagder en gecompliceerder. Voor mij was dat heel verfrissend en inspirerend om in twee totaal verschillende bands te spelen.

JP: In vele recencies werd jouw drummen als zeer karakteristiek genoemd. Langzaam en broeierige ritmes. Waar komt dat vandaan, heb/had je voorbeelden?

BdB: Als autodidact beschouw ik het als een groot compliment als mijn spel karakteristiek genoemd wordt. Dat was ook de reden waarom ik nooit les genomen heb. Dan is namelijk de kans groot dat je technisch perfect wordt maar je spel totaal anoniem en karakterloos. Specifieke voorbeelden heb ik nooit gehad. De drumpartijen ontstonden tijdens diverse jams en werken aan nieuwe nummers meestal spontaan.

JP: Hoe heb jij als een van de exponenten van de Friese Bries deze periode beleefd. Kun je er een typering aangeven? Wat vond je van The Serenes, mijn persoonlijke favoriet.

BdB: Met The Visitor werden we toen al gezien als de godfathers van de Friese Bries. The Visitor had toen z'n meeste hoogtepunten al gehad. Met Umberto konden we van de Friese Bries profiteren en ons profileren, waardoor we weer meer konden spelen. Maar uiteindelijk heeft de pers die naam bedacht en kwam het niet uit de betrokken muzikanten zelf. The Serenes hebben een aantal prachtige melancholieke nummers geschreven. Wist je trouwens dat ik op hun eerste demo drum?

(Opm: Nee dat van dat drummen met The Serenes wist ik dus weer niet........maar van die titel "Friese Bries" heb ik begrepen dat Lammert deze term eens had verzonnen en dat Arina van Dijk van Shifting Time er toen dankbaar gebruik van maakte in haar PR-activiteiten. etc........van het een kwam dan het ander, JPvM)

JP: Sneekwave wordt weer in ere hersteld met regionale bands............zoals het was wordt het nooit meer!

BdB: Nee, Sneekwave wordt nooit meer hetzelfde, maar dat hoeft ook helemaal niet.

JP: Met the Visitor heb je nog achter het toenmalige ijzeren gordijn gespeeld. Toffe herinnering en veel geleerd?

BdB: Met The Visitor hebben we in '87 als eerste westerse groep opgetreden in Leningrad (tegenwoordig St Petersburg). Met 'n toeristen visum zijn we het land binnengekomen en na dagen onderhandelen met de Comsomol (communistische jeugdorganisatie) kregen we toestemming om twee optredens te geven. Het land zat toen aan het begin van de grote ommekeer. De trip was een grote chaos maar tegelijktijd ook super opwindend en spannend. De reakties van het publiek zal ik nooit meer vergeten. De mensen gingen volledig op de in de muziek, in trance en met tranen in de ogen stonden ze uit hun dak te gaan. Het was natuurlijk ook heel symbolisch dat er eindelijk een band uit het kapitalistische westen voor hun mocht optreden, als eerste teken van de nieuwe mogelijkheden.

JP: Umberto kwam met Spasmodique in aanraking. Wat vond je toen van ze en hoe beleefde je 'The Howling'?

BdB: Spasmodique was/is een fantastische live band. Heerlijk groovend en intens. De Howling tour was er een belevenis. We konden erg goed met elkaar opschieten zowel op het persoonlijke als op het muzikale vlak. Kortom we hebben heel veel lol gehad en goede optredens gedaan.

JP: Op een gegeven moment kwam ik, als geboren en getogen Hagenaar, je naam in het plaatselijke tegen als programmeur van het Paard van Troje. Hoe kwam je daar verzeild en had je altijd al de ambitie om verder 'in de muziek' door te gaan? Heb je hiervoor een bepaalde vooropleiding gehad of ben je er min of meer ingerold?

BdB: Naast aktief muziek maken had ik ook wel ideeen en ambities op het vlak van concerten en festivals programmeren. Na twee jaar in het Bolwerk in Sneek als muziekprogrammeur gewerkt te hebben vond ik het tijd voor een nieuwe uitdaging. Die uitdaging moest ik, vond ik, zoeken in het westen. Ik heb toen gesolliciteerd op een advertentie van Het Paard van Troje. En ik werd nog aangenomen ook!

JP: Je werkt sinds een aantal jaren voor DoubleYou/Mojo (corrigeer maar als ik het niet juist heb). Hoe kwam je daar en kun je er je ei kwijt?

BdB: Klopt. Als programmeur had ik veel kontakt met Mojo/Double You en deed ik veel zaken met ze. Op een gegeven moment vroeg Mojo of ik bij hun wilde komen werken als boeker van buitenlandse bands en medesamensteller van diverse festvials.

JP: Ik weet van Jan ten Boom (met Arina en Lammert de oprichters van Shifting Time en toen de manager van The Serenes; Jan is nu al jaren zelfstandig met www.boomagency.nl, JPvM) dat hij Friesland nooit zal verlaten. Jij woont als Fries dus in het Westen. Wende het snel en kom je nog wel eens in het Friese en spreek je de jongens van The Visitor en/of Umberto nog wel eens?

BdB: Ik voel me prima op m'n gemak in Den Haag, maar vind het nog steeds heel prettig om in Friesland te komen. Met Brian van Montfoort van The Visitor heb ik nog steeds kontakt. Robijn Niemeyer (sax, Umberto) heeft samen met haar vriend een muziekwinkel in Utrecht. We zien elkaar nog regelmatig. Jan Folmer (bassist Umberto) kom ik soms plotseling tegen. Met Lammert Voos zit ik sindskort uitgebreid te e-mailen, dankzij jouw website.

JP: Welke CD/band ligt er altijd binnen je handbereik?

BdB: Heel veel, maar nooit dezelfde.

JP: . Na Umberto en The Visitor dook je naam weer op bij Disgrace en later Cooper. Met laatstgenoemde toer je nog regelmatig.........het bloed kruipt......

BdB: Met Cooper zijn we nog steeds lekker bezig. Vorig jaar hebben we de laatste Cd uitgebracht. En gaan ook regelmatig op tour door het buitenland.