De eerste bezetting met Peter Moed.

De 'bekende' bezetting met Robin van Velzen.

1984

In de zomer van 1984 vraagt Visitor-manager Arina van Dijk aan Lammert Voos en Jan Folmer of zij het voorprogramma van Claw Boys Claw willen verzorgen in het Bolwerk te Sneek tijdens de Sneekweek. Voos en Folmer traden eerder op onder de naam Blacklung & Yellowliver samen met middelbare schoolvriend Peter Moed als drummer en Voos zijn vriendin Robijn Niemeijer op saxofoon.

Voos en Folmer verzinnen het wandelende cliché Umberto di Bosso, een ranzige zanger op retour die het met de fatsoensnormen niet zo nauw neemt. Peter Moed is van oorsprong gitarist en daarom wordt Visitor-drummer Bertus de Blaauw gevraagd achter de kit plaats te nemen. Iedereen gaat er vanuit dat het hier een eenmalig projekt betreft. Het optreden blijkt echter een enorm succes. Het publiek wil meer en Claw Boys Claw zanger Peter te Bos schopt persoonlijk het vijftal weer het podium op. Vooral de cover A Forest van The Cure slaat enorm aan. Sneek is een beruchte garagerockband rijker….

Drummer Allard van de Claw Boys regelt een aantal optredens in het najaar in Amsterdam en radiopiraat WAS draait de band grijs. Optredens druppelen binnen en na een positieve recensie in de Oor van een optreden in Tilburg gaat het snel. Voos voelt zich prima in zijn rol van Umberto di Bosso en de pers weet zich vaak geen raad met zijn doldrieste gedrag en uitspraken en noemt hem al gauw “de schaduwzijde van Elvis Presley”.

1985

Peter Moed voelt zich steeds minder gelukkig binnen de band en besluit te stoppen. Hij heeft zich inmiddels aangesloten bij de Jehova’s Getuigen. Naarstig wordt naar een opvolger gezocht en die vindt men in de persoon van Robin van Velzen, die eerder in Geraldton Wax speelde. Op vier mei neemt Peter Moed afscheid tijdens een optreden in De Tor te Enschede en tijdens dit optreden neemt Robin het van hem over. Robin blijkt als persoon en in zijn experimenteerdrift veel beter in de band te passen en muzikaal groeit de groep enorm. In december speelt de groep in het voorprogramma van The Scientist in De Melkweg te Amsterdam. Als Leeuwarder platenbaas Wobbe van Seijen vraagt of ze niet een plaat bij hem willen uitbrengen, aarzelt men geen moment: we hebben nog een tape uit Amsterdam, flikker maar op Vinyl!

1986

De plaat simpelweg Live At The Milky Way genoemd, wordt een enorm succes. De media stort zich bovenop de zg. Friese Bries en de groep wordt meegezogen in die maalstroom. Als John Peel nummers van de plaat gaat draaien is het hek helemaal van de dam, er komt fanmail uit heel Europa.

Deze zomer speelt de groep in de Prinsentuin te Leeuwarden en daar zal nog lang over nagepraat worden. Na klachten uit de hele stad wordt de muziekvergunning van de organisatie ingetrokken met een rel in de Friese media tot gevolg.

Inmiddels is de band allang geen garagerockband meer. De composities groeien en de goedwillende delinquenten van twee jaar tevoren zijn volbloedmuzikanten geworden. Men besluit dat het tijd voor een studiobezoek wordt. Onder de bezielende leiding van Joop van der Linden en Brian van Montfoort (The Visitor), die ook de vaste geluidsman van de groep is, wordt het broeierige The Burden opgenomen. Ook nu zijn de kritieken overweldigend goed, maar de verkoop blijft, vreemd genoeg, erg achter.

1987

Tijdens de Noorderslag in Groningen ontmoeten Spasmodique en Umberto elkaar voor het eerst. Er blijkt al geruime tijd belangstelling van beide groepen voor elkaars verrichtingen en wapenfeiten. Voos verklaart helemaal gek te zijn van Kiss on your Scars van Spasmodique en Mark Ritsema zegt de stem van Voos prachtig te vinden. Een uitwisseling van veel bier en adressen is het gevolg. Later dat jaar spelen de groepen een paar keer samen en voor de grap spelen ze een keer een gezamelijke korte set in het Witte Theater te Ijmuiden. In de Oor verschijnt een dub belinterview van de groepen. Eind dat jaar duikt de zeeroversbende uit Sneek weer de studio in, ditmaal zonder Brian die meer tijd aan zijn gezin wil besteden.

Robin van Velzen

1988

Overstepping The Bounds verschijnt bij Top Hole van Jos Haijer. De pers is weer laaiend enthousiast. Spasmodique en Umberto en zijn maten besluiten tot een gezamelijke tour die The Howlin’ genoemd wordt. Het is een enorm succes, niet in de laatste plaats omdat beide bands er erg veel plezier in hebben. Daarna wordt het stiller rond Umberto. Men besluit minder op te treden. Voos is moe van zijn imago en wil gezonder leven. Zijn relatie met Robijn Niemeijer komt tot een einde en Robijn trekt zich terug uit de band.

Een trompettist, Sybolt Kamstra en een trombonist, Johan Skuufmongool volgen haar op. Het Sneekwave festival boekt de band, met als headliner James Brown. Brown belandt echter in de gevangenis en op het laatste moment wordt het hele festival gecancelled. In de herfst speelt de band nog een aantal keren in de nieuwe bezetting en de band is beter dan ooit. Tijdens een live-uitzending van Radio Fryslân blaast de groep bijna het dak van het complex en massaal gaan in Friesland de radio’s uit. De groep heeft het gehad, ondanks het feit dat men aan haar creatieve hoogtepunt zit. Op zesentwintig december geeft de groep haar afscheidsconcert in het Bolwerk in Sneek, waar het ook allemaal begon. Ook Robijn speelt weer mee. Peter Moed was onvindbaar. Arjo en Martin van Spasmodique spelen samen met de Compadres het Iggy Pop-nummer Winners or Losers dat ook op het repertoire van The Howlin’ stond. De ironie wil dat dit concert waarschijnlijk het beste is dat de groep ooit heeft gegeven… (FOTOS AFSCHEIDSCONCERT)

Bertus en Lammert, december 2002

Tenslotte......

Tenslotte bleek het bloed te kruipen waar het niet gaan kan. Geen van de leden keerde zich af van de muziek.

Bertus de Blaauw drumde eerst in Disgrace en is nog steeds actief in Cooper. Verder werkt hij bij Mojo.

Robin van Velzen speelde met Megakronkel door heel Europa en timmert in Duitsland aan de weg met zijn band Bambi Davidson.

Jan Folmer speelde eveneens in Megakronkel, is geluidstechnicus en heeft zijn project Zen Heiser.

Lammert Voos werkte mee aan Peter Sijbenga’s (Dockumer Lockaeltje) Romte en Stream, speelde in Blender, deed straattheater, schildert en schrijft, is poprecensent en maakt samen met Peter Sijbenga nummers voor het project Klaei. Maakt momenteel deel uit van de Alternatieve Folk formatie BADUHENNA.

Robijn Niemeijer speelt in De Esmeraldas en is met haar partner eigenaar van een muziekwinkel.